Home

Reguła ustawiczności kształcenia

Dla uczniów mających opóźnienia w nauce na­leży tworzyć doraźne, przejściowe grupy wyrównawcze, ta forma opieki nad dziećmi i młodzieżą za­sługuje na specjalną uwagę w związku z po­stępującym w różnych krajach upowszechnia­niem kształcenia na poziomie maturalnej szko­ły średniej. Doświadczenia w tej dziedzinie wykazują, że grupy wyrównawcze są pomocne zarówno w zwalczaniu drugoroczności i odsie­wu, jak i wdrażaniu uczniów do pracy zespo­łowej, wymagającej zorganizowanego, zbioro­wego wysiłku przy rozwiązywaniu różnorakich problemów teoretycznych i praktycznych. Nie może się to od­bywać wyłącznie w drodze okazjonalnego samokształcenia, lecz powinno przybierać postać działalności zinstytucjonalizowanej, organizowa­nej systematycznie w określonych odstępach czasu przez zakłady pracy przy współudziale odpowiednich placówek naukowych i oświato­wych. Konieczne jest przygotowanie szkolnictwa do podjęcia również tych zadań. Aby je wykonać, niezbędne jest m.in. rozbu­dowanie studiów pomaturalnych i podyplomo­wych, łącznie z zinstytucjonalizowanymi stu­diami doktorskimi. Ich poziom będzie oczywi­ście różny, gdyż objęci nimi zostaną absolwenci szkół średnich i wyższych, a nawet osoby legi­tymujące się niższymi stopniami naukowymi. Wiele danych wskazuje, że udział w tego ro­dzaju studiach stanie się dla przedstawicieli licznych zawodów wręcz konieczny, i to w cy­klicznie powtarzających się okresach. W świetle więc zasady ustawiczności kształcenia żaden szczebel nauki szkolnej, łącznie ze studiami wyższymi, nie stanowi całości za­mkniętej i odizolowanej od innych.